Madde Bağımlılığı

İnsanlar Maddeye Abandıkça Değerleri De Şekil Almaya Başlar. Oysa Günümüzün En Çok Sıkıntı Çekilen Güven Konusu Üzerine İse Kimse Parmak Basma Cesaretini Gösteremez. Dünyanın Yedi Harikasını Dahi Maddeden İbaret Alan İnsanoğlunun Mutsuzluğu Uzun Bir Süre Baki Kalacağa Benzer.

Ne Çabuk Unutulmuştur Ki, Değerli Olan Tek Şey Vardır Oda Maneviyatı İle Yükselen İnsan Mevcudiyetidir. Çünkü İnsan; O Zaman Üretmeye, İnsanlık Adına İmzalar Atmaya Başlar. Aksi Halde Sadece Sömüren, Tüketen Daha Doğrusu Asalak Gibi Bir Yaşam Sürer.

Her Ahkam Kesme Fırsatı Eline Geçtiğinde Maddenin Değil Gönlünün Kıymetini Dile Getirsede, Her Davranışı İle Bedenine Hizmet Eder. Bu Kendi İçerisinde Ki Kontrastlık Onu Hayli Mutsuz Etmeye Yeter De Artar. Lakin Bu Durumun Farkına Varmaz Ya Da Varmak İstemez.

Her Anı İle Mutsuzluğunu Tescil Ettiren İnsanoğlu, Mutlu Olma Yollarını İse Garip Ve Bir O Kadar Da Anlaşılmaz Yollarla Dener. Sözüm Ona Aşk Doktoru, Hayat Koçları, Kuantumculardan Medet Bekler. Hem Değerli Olan Zamanını Hem De Ter Döktüğü Emeğinin Karşılığı Olan Parasını Bu Yolda Hiç Çekinmeden Feda Eder. Çünkü Mutsuzdur. Gönlünde Ki Ses Öyle Sıkar Öyle Sıkar Ki Onu Artık O Sesleri Duymamak Adına Her Tür Şeyi Yapmayı Kendine Reva Görür.. Çünkü Kendi İle Yüzleşemeyen İnsan Herkesten Hesap Sormayı Adet Edinmiştir.

Aslında Ben Başaramadım, Mutsuzum Ve Herkeste Mutsuz Olmalıdır Der İçten İçe. Deli Gibi Mutlu Olmayı Arzularken, Yıllarca Uyguladığı Sistemin Çarpıklıklarını Düzelteceğine Tam Aksine Kafasının Dikine Giderek Çevresindekileri Yargılar, Asar, Biçer. Ben Mutsuzum Bak Onlarda Mutsuz Diyebilmek Adına Tüm Bu Çabaları Hayat Bulur Anlarında. Kıskançlık Dediğimiz Olgu Aslında Eşdeğerdir Tüm Bu Yaşananlara. Başarısızlığın Verdiği Sıkıntı İnsanda Olur Olmaz Hayvani Olumlarına Yöneltir. Hırs, İntikam, Tutku, Nefret, Kin Gibi Tüm Duyguları İle Harmanlaşıp Eyleme Dökülür. İşte O Zaman İnsan Üretmek Yerine Yıkmayı Başarır Bilmeden Veyahut Bilerek.

Velhasıl O Dur Ki, İnsan Temelinde İhtiyaçsız ve Ölümsüzdür. Lakin Kendini Bedeni Sandığı An Da Esas Ölümlü Olmayı Tercih Etmiştir. İnsanlık Tarihi Boyunca Maddede Güçlenen İnsan Maneviyatını Unuttuğu Andan İtibaren Hayvani Yaşamaya Başlamış ve Böyle Yaşamayı Tercih Etmiştir. Sadece Bir Andır İhtiyacı Olan Şey. Bir An. Sadece Bir An Durup Derin Bir Nefes Çekmelidir İçine. Ben Kimim? Ne Yapıyorum? Niye Geldim? Sorularını Sormalıdır Hayatına! Mutlu Muyum Yoksa Mutsuz Muyum? Mutlu İsem Sorun Yok Yaşamaya Devam. Lakin Mutsuz İsem Ne Yapmalıyım Diye Sormalıdır. Ve Şunu Asla Unutmamalıdır Ki, Suçu Onda Bunda Arayacağına Senelerce Uyguladığı Sistemin Belki De Yanlış Olabileceğini Düşünmelidir. Belki De Bu Sayede Onu Huzura Götüren Trene Binebilecektir. Kaçırmadan! Vesselam. (KBÇ)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s