Bi-Taraf

Bi-Taraf!

 

Öyle Ya Da Böyle Bir Şekilde Yaşam Süreçlerimiz Boyunca Taraf Olduk. Bazımız, Sadece Ailesi İçerisinde Annesinin Tarafı Olmakla Yetindi, Bir Diğeri Babasına Yöneldi. Suçu Birbirine Attı, Kırdı, Kırıldı. Ama Taraf Olmaktan Vazgeçmedi. İçgüdüsünden Gelen Bu Baskın Taraf Duygusu Onu Öyle Bir Savurdu Ki, Belkide Hayatı Boyunca Yaptığı Onca Hatasının Bedeli Olarak Karşısına Tek Tek Çıkıverdi. Ama Gene Hepimizi Derinden Etkileyen Bu Dramı Farkedemedik. Hatamızın Aslında Önyargılarla Adeta Örümcek Ağı Gibi Sarılmış Olduğunu İdrak Edemedik. Doğru Olan Taraf Duygusu Amaçsız, Eğitimsiz Olanların Elinde Paçavraya Dönüştü. Neye İnandığımızı Bile Unuttuk. Duymadan, Etmeden, Gerçeği Araştırıp Mutlak Neticeye Varmadan, Sırf Tarafız Diye Yön Verdik Sözlerimize. Ve Havalarda Uçuştu Bu Sözler. Kiminin Hassas Yüreğinde Derin İzler Bıraktı, Kiminin Bedenine Saplanıp Kaldı. Acı Çektik, Çektirdik. Nefret Ettik, Ettirdik. Sırf Şu Taraf Duygumuzdan. Başı Boş Kalmaktansa Bir Yön Almak İsteyişimiz, Özümüzden Bizi İterek Meydana Çıkardı Acı Gerçeği. Yılmadık, Usanmadık Ancak Ders De Almadık Geçmişimizden.

Şuursuzluğun En Buhranlı Dönemine Girdik Adeta. Çünkü Büyüdüğümüz Halde Değişeceğimize İnandık Ama Beceremedik. Koşabilecek Yaşlara Geldiğimizde Kendimizi Sokaklara Attık. O Ağaç Senin, Bu Ağaç Benim Diye Zıpladık Durduk. Orada Bile Taraf Olduk. O Mahalle, Bu Mahalle Dedik. Onun Ağabeyi, Onun Kızkardeşi Dedik. O Zengin, Bu Fakir Dedik. Gene Bir Taraf Olduk. Diğerlerini Dışladık. Kümeleştik Adeta. İş Ciddiye Binince Aramıza Dahi Almadık Onları. Kavga Ettiğimiz Oldu Hatta Çoktu. Ama Çoğu Laftan Öteye Geçemeyen Tartışmalar Oldu. Büyüklerimiz Bize Yön Vereceğine Onlarda Dahil Oldu Nice Tartışmalara. Hatta İleri Giden Oldu. El Kaldırdı Onca Küçük Bize. Azarlandık. Dışlandık. Kaçtık, Kovaladık. İsyanımızı Belki De Sadece Evimizin İçerisinde Anne, Babamıza Gösterdik. Gücümüz Yetmedi İse Kardeşimize Yüklendik. Üzdük Onu. Büyüdük Sandık Ama Kardeşimizi Bile Koruyamadık. Ondan Aldık Hıncımızı.

Toy Delikanlı Diye Hitab Edilen Dönemlerimiz Zaten Ağır Darbelerle Bir Bir Üzerimize Yıkıldı. Kaçayım Derken Doluya Yakalanır Misali, Her Çırpınışımızın Bedeli Ağır İzler Bıraktı Akıllarımızda. Zordu O Günler. Eğlenmeyi Çoktan Unuttuk. Çocukluğumuz Şiddetli Kar Yağışı Gibi Lapa Lapa Döküldü Yeryüzüne. Hepsi Üstüste. Altında Kaldık Birbirimizin. Dur Diyen Olmadı. Nereye Gidiyorsun? Ne Yapıyorsun Diyen Çıkmadı. Sandık Hayat Böyle. Sandık Güçlü Olan Ayakta Kalır. Bu Sebeple Ezmeye Alıştık, Ezdik, Devirdik Tüm Ağaçları Üstümüze. Yıktık! Yaktık! Heryeri. Gözyaşlarımız Bile Kafi Gelmedi Bu Haykırışa. Dur Diyen Olmadı Bize. Örnek Alırız Dediğimiz Nice Çamlar Üstümüze Üstümüze Geldi. Kimseler Kalmamış O Zaman Anlayamadık Ama Şimdi Anlıyoruz. O Dönemde Adam Gibi Adam Yoktu. Şimdide Yok. Beklemeyin Gelmeyecek. Çünkü Biz Görmedik Öyle Birini. Tutmadı Yakamızdan. Çekmedi Elimizden Derin Kuytu Köşelere. Sağlam Bir Tokat Dahi Atmadı Uslanalım Diye. Her Yediğimiz Tokat Bir Taraf Olduğumuz İçindi. Bir Kızı Sevdik Diye Azarlandık. Ne Cüret Dendi. Sen Ona Layık Değilsin Dendi. Tarafımızı Belledik Zihinlerimize. Anladık Biz Bu Tarafız. Sevdiğimiz Diğer Taraf. Ah Ettik. Üzüldük. Sustuk. Sustukçada Üstümüze Üstümüze Geldiler. Gene Sustuk.

Zaman Acı Versede Geçip Bilmesini Bildi. Değişir Sandığımız Onca Anılar İz Bıraktı. Büyüdük Dedik. Askere Alındık. Çünkü Elimiz Silah Tutar Olmuştu Artık. Çek Tetiği Dediler. Ateş! Nereye Gidiyorsun Diye Sormadı Ki, Mermi. Gitti Parçaladı Onca Kum Tepesini. Önce İrkildik. Korktuk! Sonra Durduk! Düşündük! Kötü İdi. Ama Zevk Verdi Sanki. Onca Ezilmişliğin Bedeli Sanki O Kum Tepesi Olmuştu. Dayak Yediğimiz Bakkal Amca, Sevdiğimiz Kızı Vermeyen Bey Amca Şimdi Merminin Ucundaydı Sanki. Sıktık Durmadan. Bastık Tetiğe. Yediğimiz Her Tokatın Acısını Kustuk Dağ Bayır, Tepelerin Üzerine. İçimizdeki Şeytan Sanki Ben Buradayım Artık Diyordu. Yüksek Sesle. Hem De Bugüne Kadar Duymadığımız Şekilde. Korktuk. Ama Bu Sefer Ondan Bundan Değil. Kendimizden. İrkildik. Ben Bu Muyum Diyemedik. Dedirtmediler. Tam Hükümdarlık Zamanı Dedik, Silah Elimizde Yürü Ya Kulum Derken, Bir Tokat daha Patlatı Yüzümüzde. O Kim? Heyhat! Nasıl Dedik? Nasıl Oldu? Kafamızı Kaldırdığımızda Anladık. Komutanımızda Vuran. Ses Edemedik! Ettirmediler Çünkü. Yumruk Bile Sıkamadık. Esas Duruştaydık Çünkü. Anca Hüzünlendik. Anca İçimize Gömdük Tüm Acıları, Nefreti. Sanki Bir Bomba Hazırlar Gibi Gün Be Günlerimizi Saydık. Elbet Biter Bu Sayılı Günler Dedik. Bitirdik. Pimini Çekmek Kaldı Geriye.

Sakalımız Kendimizi Ele Verdi. Büyüdüğümüzü Gösteriyordu Eloğluna. Ben Geldim Artık Diyordu. En Zorlu Dağları, Tepeleri Aştım Da Geldim Diyordu Adeta. Korkusuzca. Aile Bir Yerden, Çevre Bir Yerden Herkes Büyük Bir Tebessümle Ağırladı Bizi. Sahte Gibi Gelsede Bizde Güldük, Eğlendik. Onca Yılın Nefreti Sanki Unutulmuştu. Belkide Hatırlamak İstemiyorduk. Sustuk Gene. Gömdük En Derin Kuytu Köşelere. Ses Etmedik. Artık Bir İşimiz, Birde Sevdiğimiz Olursa Tümden Düzelir Dediler, Dedik. Ama Olmadı Be Can. Olmadı. Ona Da İzin Vermediler. Sen Büyüdün Artık Bir Tarafın Olsun Dediler. O Nedir Dedik? Sağ-Sol Dediler. Neye Yarar Dedik? Tebessüm Edildi. Sinsi Gülüşmeler Altında Tanıdık Geldi Onca Bakış. Hiddetlenir Gibi Olduk Ama Ses Etmedik. Babamız Bizi Sürükledi Milliyetçilerin Yanına, Birimizi De, Solcuların Yanına. Beraber Silah Attığımız Nice Gönüller Karşı Karşıya Geldi Bir Anda. Kardeşim Bile Diyemedik. Bakışlarımız Yetti Sadece. Üzüldük. Zaman Geçti Unutmaya Yüz Tuttu Nice Anılar. Düşmana Atılan Naralar.

Kan Dökülmüştü Bir Kere. Ta Geçmişin En Sessiz Köşesinde. Bakkal Amcadan Şeker Aşırırken Yakalandık. Tebessüm Yerine Kan Akmıştı. Sonra Devam Etti. Taraf Duygumuzun Her Geçen Gün Ateşlendiği Sokaklarda Bulduk Kendimizi. Elimize Taş, Sopa Tutuşturdular. Nereye Dedik? Sen Gel Yeter Ki Dediler. Gene Aynı Tebessüm. Bağırışmalar Altında Onu Gördüm. Çok Uzaklarda. Gözlerinden Tanıdım Oysa. Yüzünde Ki Maskesi. Taşı Savururken Ki Hali Tanıdık Geldi. Cephede Beraber Savaştık Onunla. Bombayı Atarken Ki Hali İdi Bu. Ama Dedim İçimden. Ama! Attığı Taş Tam Yüreğime Düşmüştü. Dizlerimin Üstünde Çöktüm Bir Anda. Ağırdı Her Yerim. Gözümden Bir Yaş Damla Süzüldü. Başımı Kaldığımda Tam Tepemde Duruyordu. Vurmak Üzere İken O Bakışlar. Dur Dedim İsmail! Dur! Nereye! Neden? Ne İçin Bu Hiddet Bu Acı. Dur Dedim Kendime! Dur! Bre Dur! Ağlama, Ağlatma Dedim Yüreğime. Durdu İsmail! Durdu! Nefes Aldı Gördüm. İçine Çekti Derin Derin. O Da İstemiyorcasına Elini Kaldırdı Vurmak İçin. Son Hamleyi Yapmak İçin. Gözler Sanki Onun Değil Başkasınındı. Dur Dedim Gene İsmail! Dur! Kendine Gel! O Ben Değilim, O Sen Değilsin Dedim. Olmadı. Dinlemedi. Tam İnecekken Başımın Üstüne Son Darbe, Parola! Dedim. Kendimce. Durdu İsmail. Tanıdık Geldi O Kelime. Az Mı Dalgasını Geçtik Cephede İken Bu Kelime İle. Az Mı Oyuna Getirdik Arkadaşlarımızı, Korku, Endişe İçerisinde. Durdu İsmail Durdu! Baktı Şöylesine. Yüzüme Baktı. İlk Defa Gördü Beni. Artık Onun Düşmanı Değildim. O Beraber Mermi Sıktığı, Omuz Omuza Çarpıştığı İdim Ben. Tek Beden Olduğumuz Gündü O Gün. O Bakış. Durdu! Durdu! Baktı Yüzüme.

O Bakış, Karardı Bir Anda, Tanıdı Beni Dediğim Anda. Sarılır, Sarılırım Dediğimiz Anda. Ama Üstüme Üstüme Geldi Bir Anda. Sonra Karardı Bakışı, Yıkıldı Üzerime. Dur Dedim İsmail Dur! Duramadı! Buğulu Gözleri İle Tanıdım Seni Kardeşim Tanıdım Seni. Ama Kollarımın Arasına Düştü Bir Anda. O Beden Yıkılınca Gördüm Arkasında Ki Bedeni. Abimdi O Benim. Vurmuştu Arkasından. Hemde En Can Alıcı Noktasına. Gözyaşları Arasında Düştü Kucağıma Nefret, Acı, Hasret, Mutluluk, Hırs, Tutku.

Can Verdi Oracıkta İsmail. Bir Taraf Olma Edasına.  Onla Öldüm Ben. Onla Varoldum. Onla Yıkıldım Ben. Ben Diyemedim Onca Sene. Sustum. Susturdular. Taraf Ettiler Benide Kendilerince. Biz Olamadık Onla. Boynum Büküldü. Sustum. Yuttum Gençliğimi. Seneler Geçti.

Büyüdüm, Adam Oldum. Evlendim. Çocuklarım Oldu. İşim Oldu. Ama Hep Bir Köşemde Oldu. Derinlerde Ama Hiç Unutulmayan Yerde. İntikamın, Acının, İtirafın Olduğu Yerde. Nefesim Kesilirdi O Yerde. Patlardım Ona Buna. Ama Ben Evlendim. Çocuklarım Oldu. Taraf Olmuştum. Şimdi Bir Başka. Ailemin Tarafı Olup, Susmuştum. Onlara Bir Şey Olmasın Diye. Taraf Oldum Onlardan Yana.

 

Anladım Sonunda Herkes Bi-Taraf Olmuş. Ne Olduğunu Unutarak! Neye İnandığını Hiçe Sayarak!

 

(KBÇ)

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s